تبلیغات
خاطـــــــــره - خوشا به حال هرکسی که دلش رحلی است برای تو...
تاریخ : شنبه 29 تیر 1392 | 10:23 ب.ظ | نویسنده : خاطره

 قرآن! من شرمنده تو ام اگر از تو آواز مرگی ساخته اند که هر وقت در کوچه مان آوازت بلند می شود همه از هم

 می پرسند"چه کسی مرده است؟" چه غفلت بزرگی که می پنداریم خدا تورا برای مردگان ما  نازل کرده است.


 قرآن! من شرمنده ی تو ام اگر تو را از یک نسخه عملی به یک افسانه موزه نشین مبدل کرده ام. 

یکی ذوق می کند که تورا بر روی برنج نوشته ، یکی ذوق می کند که تو را فرش کرده اند،یکی ذوق می کند که 

تورا با طلا نوشته ، یکی به خود می بالد که تو را در کوچک ترین قطع ممکن منتشر کرده و . . .!

آیا واقعا خدا تو را فرستاده تا موزه سازی کنیم ؟


قرآن! من شرمنده ی تو ام  اگر حتی آنان که تو را  می خوانند و تو را  می شنوند  آن چنان ،به  پایت  

می نشینند که  خلا یق  به پای  موسیقی های  رومزه   می نشینند .  اگرچند آیه  از  تو را  به  یک  نفس  بخوانند 

مستمعین  فریاد می زنند"احسنت"  گویی  مسابقه ی  نفس  است . . .


 قرآن! من شرمنده  تو ام اگر به یک فستیوال  مبدل  شده  ای  حفظ  کردن  تو با  شماره  صفحه  و خواندن  

تو از آخر به  اول  یک  معرفت   است  یا یک  رکورد  گیری؟ ای  کاش  آنان  که  تو را  حفظ  کردند،حفظ  کنی 

تا این  چنین  تو را  اسباب  مسابقات  هوش  نکنند.


خوشا به  حال  هر کسی  که دلش  رحلی است  برای  تو. . .

آنان  که وقتی  تو را  می خوانند   چنان  حفظ  می کنند  ، گویی  که  قرآن  همین  الان به  ایشان  نازل  شده است.